WIKLEF I LOLARDOWIE
phone cardTen stan rzeczy przyczynił się w społeczeństwie angielskim do wzrostu popularności nauki pksfordzkiego profesora, Jana Wiklefa (John Wicleff). Domagał się on, zapewne pod wpływem pisnTMafsyliusża z Padwy, swobodnej interpretacji Pisma świętego i liturgii w języku narodowym, występował również przeciwko instytucji Papiestwa oraz zwalczał przywiązanie kleru do dóbr doczesnych. W dziedzinie zaś politycznej nawoływał do wyzwolenia się spod zależności lennej od Rzymu. Wprawdzie sam Wiklef daleki był od radykalizmu społecznego, ale jego nauka stała się ideologiczną podstawą działalności angielskich zwolenników ruchu begardów, nazywanych tutaj lolardami. Liczni wśród nich wędrowni kaznodzieje występowali w roli głosicieli reform społecznych, które — ich zdaniem — winny być przeprowadzone w myśl zasad pierwotnego egalitaryzmu. Głosili więc m. in. oddanie ziemi w ręce tych, którzy ją uprawiają. Duża rola wśród lolardów przypadła jJpłmowjJBalle. Ruch ten był prześladowany przez hierarchię kościelną, nie wahającą się przed oddawaniem w ręce inkwizycji niebezpiecznych dla siebie agitatorów. Agencja Reklamowa
