WOJNA BURGUNDCZYKOW Z ARMANIAKAMI
Angielski naukaSpór obu ambitnych książąt zataczał coraz szersze kręgi, znajdując oddźwięk wśród mieszczan Paryża i profesorów Sorbony. Różnice poglądów reprezentowanych przez oba stronnictwa doprowadziły do takiego zaognienia stosunków, że 23 listopada 1407 r. został zamordowany przez stronników księcia burgundzkiego Ludwik, ks. Orleański. Zabójstwo to stało się hasłem do otwartej wojny między obu stronnictwami. Dała ona również pole do zaciekłych sporów w łonie Sorbony na temat tyranobój-stwa. W obronie tyranobójców wystąpił doradca Jana Nieustraszonego, dominikanin Jan Petit. Zwalczał go natomiast ostro, wbrew swoim dawniejszym na ten temat wypowiedziom, kanclerz Sorbony — Jan Gerson. Dalszym etapem walki stała się wojna domowa, w której przeciwko Burgundczykom stanęli Armaniacy, nazwani w ten sposób od przywódcy stronnictwa orleańskiego, hr. Armagnac, teścia jednego z synów zamordowanego księcia. Wojnę, która sprowadziła na kraj wielkie wyniszczenie zwłaszcza prowincji północnych, przerywały parokrotnie rokowania między obu stronami. Zawierane w ich wyniku ugody nie były jednak trwałe. Po stronie Burgundczyków, którzy w pierwszym okresie wojny domowej posiadali zdecydowaną przewagę, opowiedzieli się mieszczanie Paryża. Przewodził im wówczas wojowniczy cech rzeźników z Cabochem na czele. Nacisk mas ludowych, niezadowolonych z panującego wyzysku i nadużyć administracji królewskiej, przejawiał się w tumultach, które zmusiły księcia burgundzkiego do poparcia rozporządzenia (tzw. ordon- nance cabochienne), mającego doprowadzić do poprawy panujących stosunków poprzez reformę administracji. Wzrost wpływów Caboche\'a i radykalne nastawienie jego stronników spowodowały jednak przejście patrycjatu do obozu przeciwnego, a w rezultacie — opanowanie Paryża przez Armaniaków, którzy zastosowali w tym mieście krwawe represje wobec swych przeciwników (grudzień 1413 r.). Kredyty BEZ BIK - Pożyczki BEZ BIK
